Hij zei: Wanneer in onwetendheid een ongemolken dier gekocht wordt, dan heeft de koper de keuze om het of te accepteren of terug te brengen[1] samen met één Saʿ aan dadels.[2] [Wanneer men niet in staat is dadels te geven, dan wordt de waarde daarvan gegeven] ongeacht of hetgeen gekocht is een vrouwtjeskameel of een koe of een schaap is.
Wanneer een niet-maagdelijke slavin gekocht wordt en er seksueel gemeenschap met haar is gehad of voordeel van haar verkregen is, waarna een defect bij haar wordt ontdekt, dan heeft de koper de keuze haar of terug te brengen en het volledige bedrag te vragen – omdat de verkregen voordeel ter compensatie is voor de aansprakelijkheid van de koper (naar de slavin in het geval ze overleden is) en seksueel gemeenschap wordt als een dienst beschouwd – of (haar te houden en) het verschil te accepteren tussen de waarde van een gezonde slaaf en een beschadigde slaaf. Wanneer een maagdelijke slavin terug gebracht moet worden, dan moet de koper de hoeveelheid dat eraf getrokken wordt betalen (vanwege het wegnemen van haar maagdelijkheid) tenzij de verkoper het mankement heeft vervalst, waarin het geval de koper aanspraak maakt op de volledige terugbetaling.[3] Iedere andere verkoop wordt op dezelfde manier behandeld. Wanneer het deel dat beschadigd is door de verkoper verkocht wordt (nog) voor het ontdekken van de schade, dan heeft de koper de keuze het deel dat (nog) in bezit verkeerd terug te brengen voor zijn gelijkwaardige terugbetaling of het (overgebleven deel) te behouden en naar verhouding te ontvangen wat in bezit verkeerd, in de hoeveelheid dat het tekort schiet door zijn beschadiging.[4] Wanneer de schade ontdekt wordt nadat de slaaf is vrijgelaten of na het overlijden van de slaaf in de periode dat hij nog in bezit van de eigenaar verkeerd, dan wordt het verschil tussen de waarden van een beschadigde slaaf en een schadevrije slaaf geclaimd. Wanneer een defect dat mogelijk voor of na de koop kan ontstaan ontdekt wordt, dan legt de koper een eed af en brengt wat gekocht is of terug of hij claimt het verschil tussen de waarde van wat beschadigd is en wat schadevrij is.
Wanneer iets gekocht wordt waarvan het eetbare deel aan de binnenkant zit en vervolgens blijkt dat het verrot is na het geopend te hebben en indien het zodanig is dat het geen waarde heeft na het geopend te hebben, zoals een kippenei, dan moet de verkoper terug worden betaald. Wanneer het (nog) waarde heeft na geopend te zijn, zoals een kokosnoot, dan heeft de koper de keuze om het of terug te brengen voor een terugbetaling, maar moet dan de hoeveelheid vanwege het openbreken dat het tekort doet terug betalen, of men behoudt het en accepteert het verschil tussen de waarde van wat beschadigd is en wat schadevrij is.[5]
Wanneer een slaaf verkocht wordt met (veel of weinig) bezit, dan gaat het bezit naar de verkoper, tenzij overeengekomen door de koper wiens intentie het was om de slaaf en het bezit te kopen.
Wanneer een dier enzovoorts verkocht wordt onder de voorwaarde dat de verkoper wordt gevrijwaard van de verantwoordelijkheid voor enig gebrek, dan is de verkoper niet gevrijwaard van verantwoordelijkheid, ongeacht of men bewust of onbewust is van de gebreken.[6] Wanneer een product op krediet verkocht wordt, dan is het voor de verkoper niet toegestaan het opnieuw te kopen (van de koper) voor minder dan waar het voor verkocht is.[7] Wanneer iets met (gespecificeerde) winst verkocht wordt[8] en er later achter wordt gekomen dat de verkoper een hogere prijs vroeg dan wat gebruikelijk is, dan moet de verkoper het teveel gevraagde teruggeven (aan de koper) en dat kan van de winst afgehaald worden. Wanneer de verkoper op de hoogte wordt gesteld over dat er minder dan de kostprijs gevraagd is, dan moet de koper of het product terugbrengen of het tekort van wat er gevraagd werd teruggeven en men heeft ook het recht om de verkoper de eed te laten afnemen dat op het moment van de verkoop de verkoper niet op de hoogte was van dat het koopwaar voor meer gekocht werd.[9]
Wanneer iets verkocht wordt en later door zowel de verkoper als de koper er wordt geredetwist over de prijs, dan moeten zij beide een eed afleggen (in de veronderstelling dat beide geen bewijs hebben) en wanneer het gewenst wordt dan mag de koper zich bij het woord van de verkoper voegen en anders is de ruilhandel ongeldig.[10] Degene die als eerst de eed af legt is de verkoper.[11] In het geval waarbij het product gebruikt is moeten zij beide een eed afleggen en het vervolgens af laten hangen voor de prijs van hetzelfde product, tenzij de koper het wenst om de prijs dat door de verkoper gevraagd wordt te betalen.[12] Wanneer de onenigheid over de beschrijving van het product gaat, dan neemt men het woord van de koper aan nadat een eed is afgelegd met betrekking tot de beschrijving van het product.
Het is niet toegestaan een weggelopen slaaf te verkopen of een vogel voordat die gevangen is of een vis in de rivier [enzovoorts]. De vertegenwoordiger die in tegenstrijd handelt met de opdracht van een persoon (bij een transactie) is daarvoor verantwoordelijk, tenzij het geaccepteerd wordt door de persoon, waarin het geval de betaling bindend wordt voor de persoon.
Mulamasah[13] en munabadhah[14] verkopen zijn niet toegestaan. Ook is het niet toegestaan de zwangerschap (van een dier) zonder zijn moeder te verkopen en om melk in de uier te verkopen.[15] Het is ook niet toegestaan de paring van een dekhengst te verkopen.[16] Nadjsh[17] is verboden en dat is het opdrijven van de (prijs van een) product zonder de intentie het te kopen (maar enkel om anderen te verleiden het te kopen). De verkoop van een stadbewoner namens een niet-stadbewoner is ongeldig – [en dat is wanneer een stadbewoner vertrekt ter ontmoeting met een niet-stadbewoner die goederen heeft meegenomen en misleidend tegen de persoon zegt:[18] ‘Ik zal voor jou verkopen’[19] – aldus verbood de Profeet صلى لله عليه و سلم het en zei: ‘Laat de mensen voor Allah om sommige van hen te voorzien van levensonderhoud via anderen’].[20] De Profeet صلى لله عليه و سلم verbood ook de ontmoeting onderweg van karavanen[21] (om hun goederen te kopen of het voor ze te verkopen). [Wanneer zij onderweg ontmoet worden of de goederen van ze gekocht worden, dan hebben zij de keuze,[22] na het bereiken van de markt wanneer zij erachter komen belazert te zijn, om de koop te annuleren.][23] De verkoop van sap aan een persoon die er sterke drank van maakt is ongeldig. Twee voorwaarden maken de koop ongeldig. Een voorwaarde maakt het niet ongeldig.[24]
Wanneer een persoon zegt: ‘Ik verkoop jou (dit ding) voor zo’n prijs, onder de voorwaarde dat ik dinar van je koop voor zo’n prijs, dan wordt de verkoop niet afgemaakt. Ook wanneer iets verkocht wordt voor goud, onder de voorwaarde dat een bepaald aantal dirhams van de koper ontvangen worden voor zo’n ruil die op beide aanduid, dan wordt de verkoop niet afgemaakt.[25]
De wettelijke voogd mag met de rijkdom van het weeskind handel drijven en is niet aansprakelijk voor betaling (wanneer er verlies is) en de hele winst behoort toe aan het weeskind. Wanneer het bezit aan een handelspartner gegeven wordt, dan wordt een overeengekomen deel door de wettelijke voogd aan de handelspartner gegeven. De slaaf is verantwoordelijk voor opgelopen schulden; en de slaaf mag (in zo’n situatie) door de eigenaar afgelost worden of te koop worden aangeboden. Wanneer de opgelopen schulden de geldelijke waarde van de slaaf overstijgen, dan betaald de eigenaar alleen zijn geldelijke waarde tenzij de slaaf toestemming krijgt om handel te drijven, waarin het geval de eigenaar tot plicht heeft de gehele schuld te betalen.
De verkoop van een hond is ongeldig, zelfs een getrainde.[26] Het is slecht om een getrainde hond te doden maar er wordt geen boete aan de doder opgelegd.[27] De verkoop van een lynx, een getrainde havik, een kat en iedere nuttige dier is toegestaan.[28]
[1] Dit is ook de zienswijze van Malik, al-Shafi
ʿi en abu Yusuf. Volgens abu
Hanifah en al-Shaybani heeft de koper in dit geval geen keus omdat dit een defect is. (Al-Mughni, deel 4, pag. 102-103)
[2] Al-Shafiʿi heeft deze zienswijze. Maar volgens Malik en sommige Shafiʿi geleerden is één Saʿ van het meest voorkomende voedsel vereist. Abu Yusuf heeft de zienswijze dat de gelijke waarde van het melk hetgeen is dat terug wordt gebracht. (Al-Mughni, deel 4, pag. 104)
[3] (D) Dit is ook de zienswijze van Malik. Volgens een andere overlevering van ibn Hanbal, wat de zienswijze is van abu Bakr en abu Hanifah, kan ze niet terug gebracht worden na seksueel gemeenschap met haar te hebben gehad, ongeacht of ze wel of geen maagd was. Volgens al-Shafiʿi kan ze niet terug gebracht worden als ze een maagd was. (Tabaqat, deel 2, pag. 92-93. Al-Mughni, deel 4, pag. 110-112)
[4] Al-Shafiʿi heeft ook deze zienswijze. Volgens abu Hanifah mag het terug gebracht worden tenzij de koop geannuleerd is door de rechter (hakim). (Al-Mughni, deel 4, pag. 120)
[5] (D) Volgens een andere overlevering van ibn Hanbal, wat de zienswijze van abu Bakr, abu Hanifah en al-Shafiʿi is, krijgt de koper de hoeveelheid dat het tekort schiet vanwege het defect toegeschreven, maar men mag het terugbrengen. (Tabaqat, deel 2, pag. 93) Volgens Malik; wanneer het defect van wat gekocht is slechts gevonden kan worden na het te openen, dan mag er nadien niets naar de verkoper teruggebracht worden. (Al-Mughni, deel 4, pag. 126-127)
[6] De volgende overleveringen zijn van ibn Hanbal verhaald over de verantwoordelijkheid van de verkoper voor de gebreken. 1.) De verkoper wordt alleen gevrijwaard wanneer de koper bewust is van het gebrek. Dit is de zienswijze van al-Shafiʿi. 2.) De verkoper wordt alleen gevrijwaard indien men onbewust is van de gebreken. Dit is de zienswijze van Malik en een andere zienswijze van al-Shafiʿi met betrekking tot de verkoop van dieren in het specifiek. 3.) De verkoper wordt gevrijwaard van wat niet bekend is, ongeacht of het betrekking heeft op dieren of niet. Dit is de zienswijze van de rationalisten en een andere zienswijze van al-Shafiʿi. (Al-Mughni, deel 4, pag. 135)
[7] Dit is ook de zienswijze van Malik en de rationalisten. Al-Shafiʿi staat het toe. (Al-Mughni, deel 4, pag. 132)
[8] Verkoop met winst (bayʿ al-Murabaha) is wanneer een object aan een andere persoon verkocht wordt tegen de kostprijs met daarbij een specifieke winstmarge. Zo’n verkoop is toegestaan volgens ibn Qudamah. (Al-Mughni wa al-Sharh al-Kabir, deel 4, pag. 259)
[9] Dit is op één van de drie overleveringen van ibn Hanbal gebaseerd. De andere overleveringen zijn: 1.) Wanneer men bekend staat om betrouwbaarheid dan wordt het woord van de verkoper geaccepteerd. 2.) Het woord van de verkoper wordt niet geaccepteerd, zelfs met een bewijs, tenzij de koper het geloofd. Dit is ook een zienswijze van al-Shafiʿi. (Al-Mughni, deel 4, pag. 142)
[10] Volgens een andere overlevering van Malik wordt het woord van de koper versterkt door zijn eed. (Al-Mughni, deel 4, pag. 144)
[11] Dit is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Volgens abu Hanifah moet de koper als eerst de eed afleggen. (Al-Mughni, deel 4, pag. 144-145)
[12] (D) Dit is volgens een zienswijze van al-Shafiʿi en één van de twee overleveringen van Malik. Volgens een andere overlevering, wat over het algemeen de zienswijze van abu Bakr en abu Hanifah is, wordt het woord van de koper versterkt door zijn eed. (Tabaqat, deel 2, pag. 93-94. Al-Mughni, deel 4, pag. 146)
[13] Mulamasah is een onzekere transactie en een pre-islamitisch gebruik. Het is een vorm van onderhandelen onder de statement: Wanneer je mijn te verkopen kledingstuk voelt of aanraakt, of wanneer ik jouw te verkopen kledingstuk voel of aanraak, dan is de verkoop bindend tussen ons voor zo’n bedrag. (Lane. Laoust, Precis, pag. 94)
[14] Munabadhah: is een onzekere transactie en een pre-islamitisch gebruik. Het is een vorm van onderhandelen onder de statement: Gooi naar mij de kledingstuk of ander handelswaar, of ik zal het naar je toe gooien en de verkoop zal bindend worden voor zo’n bedrag. (Lane. Laoust, Precis, pag. 94)
[15] Al-Shafiʿi en de rationalisten hebben ook de zienswijze dat het niet toegestaan is om melk in de uier te verkopen. Volgens wat overgeleverd is van Malik is het toegestaan voor een bepaald aantal dagen onder de voorwaarde dat zij beide weten dat het dier in staat is melk te geven om het kind te voeden. (Al-Mughni, deel 4, pag. 157)
[16] Dit is ook de zienswijze van abu Hanifah en al-Shafiʿi. Volgens wat overgeleverd is van Malik; is het toegestaan. (Al-Mughni, deel 4, pag. 159)
[17] Nadjsh of Nadjash is het onderhandelen met een persoon met de wens iets te verkopen met een aanbod van een hoge prijs aan de persoon of door het prijzen ervan zodat een ander in een valstrik terecht komt doordat de onderhandelaar het zelf niet wil hebben. (Lane. Laoust, Precis, pag. 95)
[18] Het commentaar van ibn Qudamah bevat de woorden: <en informeert hem over de prijs en zegt>. (Al-Mughni, deel 4, pag. 162. Al-Mughni wa al-Sharh al-Kabir, deel 4, pag. 279)
[19] Volgens een antwoord op een vraag dat aan ibn Hanbal gesteld was, is de verkoop geldig. Dit is de zienswijze van abu Hanifah en zijn volgelingen. Ibn Qudamah vermeld drie voorwaarden op grond van de uitspraak van al-Khiraqi, over wanneer deze verkoop verboden is. 1.) Wanneer de stadbewoner de niet-stadbewoner benadert om voor de niet-stadbewoner te verkopen. 2.) Wanneer de kostprijs onbekend is voor de niet-stadbewoner. 3.) Wanneer de niet-stadbewoner de goederen brengt voor de verkoop. Volgens de Shafiʿi geleerden maken vier voorwaarden de verkoop verboden, de bovenstaand genoemde drie voorwaarden en de voorwaarde dat wanneer de verkoop bedoelt is voor de prijs van de dag. (Al-Mughni, deel 4, pag. 163)
[20] Muslim, Kitab Buyuʿ, no. 20. Abu Dawud, Kitab Buyuʿ, bab no. 45. Al-Tirmidhi, Kitab Buyuʿ, bab no. 13. Ibn Hanbal, deel 3, pag. 307. (Al-Mughni, deel 4, pag. 162)
[21] Al-Bukhari, Kitab Buyuʿ, bab no. 68. Muslim, Kitab Buyuʿ, no. 11. Abu Dawud, Kitab Buyuʿ, bab no. 46. Muwatta, Kitab Buyuʿ, no. 96. Ibn Hanbal, deel 1, pag. 368.
[22] Volgens de rationalisten hebben ze geen keuze. (Al-Mughni, deel 4, pag. 165)
[23] Dit is enkel geciteerd als onderdeel van het commentaar. (Al-Mughni, deel 4, pag. 164 – 165)
[24] Het is van ibn Hanbal overgeleverd dat de voorwaarden die verboden zijn de voorwaarden zijn die geldig zijn maar niet in het belang van het contract is, zoals het kopen van een stuk stof onder de voorwaarde dat de verkoper het naait en bleekt. Een voorwaarde van het bovenstaande is acceptabel, maar twee voorwaarden maken de koop ongeldig. Volgens een andere overlevering van ibn Hanbal zijn verboden voorwaarden de voorwaarden die ongeldig zijn, zoals het kopen van een slavin onder de voorwaarde dat ze niet verkocht wordt aan een ander persoon en er ook geen seksuele relaties met haar genomen worden. Aldus worden de woorden van ibn Hanbal geïnterpreteerd met als betekenis dat wanneer twee voorwaarden gemaakt worden, ongeacht of ze geldig of ongeldig zijn en of dat ze in het belang van het contract zijn, dan maakt het de koop ongeldig. (Al-Mughni, deel 4, pag. 169-170)
[25] Dit is ook de zienswijze van abu Hanifah en al-Shafiʿi en de meeste geleerden. Malik gelooft dat het effectief is. (Al-Mughni, deel 4, pag. 176)
[26] Dit is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Abu Hanifah staat de verkoop van iedere hond toe. Volgens een andere overlevering van abu Hanifah is het niet toegestaan om valse honden te verkopen. Sommige Malikis verbieden de verkoop van honden. Anderen staan de verkoop van jachthonden toe en anderen beschouwen de verkoop daarvan als verwerpelijk (Makruh). (Al-Mughni, deel 4, pag. 189)
[27] Dit is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Volgens Malik moet de doder een boete betalen. (Al-Mughni, deel 4, pag. 190)
[28] (D) Al-Shafiʿi heeft ook deze zienswijze. Abu Bakr geloofd daarentegen dat het niet toegestaan is de lynx en de havik en dergelijke te verkopen. (Tabaqat, deel 2, pag. 94. Al-Mughni, deel 4, pag. 193)
