Hij zei: Wanneer er droogte wordt ervaren en er geen regenval is, dan mogen de mensen met de Imam (naar de plaats van het gebed) erop uit gaan en de manier waarop zij erop uit gaan (naar de plaats van het gebed) moet op de manier verricht worden zoals overgeleverd is van de Profeet صلى لله عليه و سلم; “Dat wanneer hij van plan was voor regen te bidden, zou hij bescheiden vertrekken en zich met grote overgave gedragen, nederigheid tonend, zachtmoedig en onderworpen.”[1] De Imam bidt twee rakʿas[2] met de bijeenkomst, geeft een preek en richt zich tot de qibla[3] en slaat dan de rechterzijde van zijn gewaad om naar de linkerzijde en de linkerzijde naar de rechter en de bijeenkomst doet hetzelfde. Vervolgens spreekt de Imam, alsook de bijeenkomst, smeekbeden uit en smeken vele malen om vergeving[4] in hun smeekbeden. Als zij gezegend worden met regen (dan is dat goed). Anderszins wordt het gebed herhaald op de tweede en derde dagen. De dhimmis[5] zullen niet geweigerd worden indien zij verlangen deel te nemen met de moslims (bij het bidden voor regen), echter dienen zij zich af te scheiden van de moslims.[6] Allah weet het beter.
[1] Overgeleverd door al-Tirmidhi. (Al-Mughni, deel 2, pag. 319 – al-Tirmidhi, Kitab Jumu
ʿah, bab no.43, abu Dawud, Kitab Istis
qa, bab no.1; ibn
Hanbal, deel 1, pag. 230; al-Nasa
ʿi, Kitab Istis
qa, bab no.3)
[2] Het uitspreken van de adhaen of iqama is niet aanbevolen. Merk ook op dat abu Hanifah de zienswijze heeft dat het gebed voor regen of het erop uit gaan voor het regengebed, niet aanbevolen is. (Al-Mughni, deel 2, pag. 320) (Ibn Rushd, Bidayah, deel 1, pag. 215)
[3] Er zijn verschillende opinies vermeld over wanneer de preek voor dit gebed gegeven wordt. Volgens de meest bekende opinie wordt de preek na het gebed geleverd, zoals door al-Khiraqi op gewezen wordt. Malik en al-Shafiʿi hebben ook deze zienswijze. Volgens een andere zienswijze wordt de preek voor het gebed gegeven. Deze laatste opinie is gebaseerd op een bericht overgeleverd door Bukhari en Muslim. (Al-Mughni, deel 2, pag. 321) Dit kan aantonen dat het toegestaan is om de preek voor of na het gebed te geven. Aldus is het volgens een derde opinie een keuze om de preek voor of na het gebed te geven. Echter volgens een andere opinie is het geven van een preek niet vereist en kan er in de plaats daarvan smeekbeden uitgesproken worden. (Al-Mughni, deel 2, pag. 321) Ibn Qudamah vermeld dat het voor de Imam aanbevolen is de preek richting te qibla te geven en ook om de zijkanten van het gewaad richting de qibla om te slaan en dat de volgelingen ook met hun gewaden zich in dezelfde richting wenden. (Ibid., pag. 322)
[4] Zie Koran [71:10-11].
[5] De dhimmi is iemand die geen moslim is en een lid van andere geopenbaarde religies, die onder de gastvrijheid en bescherming van de moslimgemeenschap leeft, waaraan de dhimmi de belasting (Djizyah) betaald.
[6] Abu Yaʿla wijst erop dat de dhimmis afgescheiden dienen te zijn van de moslims, omdat zij mensen van de toorn zijn en veiligheid niet gegarandeerd is wanneer de toorn op hen wordt neergezonden. Hier voegt hij aan toe dat dit de reden is waarom zij niet begraven kunnen worden in de moslimbegraafplaatsen. (Abu Yaʿla, Sharh, pag. 31b (2700))
