Alles gemeten of gewogen; indien het aangeboden wordt als een geschenk of sadaqah (liefdadigheid) is niet bindend totdat het ontvangen wordt.[1] Anderszins is het bindend zelfs wanneer het niet ontvangen is, met als gegeven dat de aanbieding geaccepteerd wordt (door de begunstigde), zoals het geval is bij het houden van een verkoop.[2] De vader neemt de gift namens zijn (minderjarige) kind in ontvangst, of de aanbevolen voogd neemt het in ontvangst na het overlijden van de vader, of de rechter of een gemachtigde vertegenwoordiger van de rechter.
Een ouder die de voorkeur geeft aan een kind boven een andere in termen van giften, is verplicht om het terug te nemen in overeenstemming met de instructie van de Profeet صلى لله عليه و سلم.[3] Indien het niet teruggenomen wordt voor het overlijden van de ouder dan wordt de ontvanger van de gift eraan toegeschreven, met als gegeven dat het gedoneerd wordt in een staat van (goede) gezondheid.[4] Het is voor de donor (van een gift) niet toegestaan om het in te trekken, of voor een persoon die een cadeau maakt om het cadeau in te trekken, zelfs wanneer er geen (materiële) teruggave voor is.[5] Wanneer een persoon zegt: ‘Mijn huis is van jou voor mijn hele leven’, of ‘het is van jou om het voor je hele leven te houden’, de geadresseerde en daarna zijn erfgenamen, worden dan eraan toegeschreven. Wanneer er gezegd wordt: ‘Het is van jou om erin te leven voor je hele leven’, mag de geadresseerde wanneer maar gewenst wordt voordeel ervan nemen, omdat de aanbieding om in het huis te verblijven niet hetzelfde is als de aanbieding voor umra en ruqba.[6] Allah weet het beter.
[1] Dit is ook de zienswijze van abu Hanifah en al-Shafiʿi. Volgens Malik wordt het bindend zodra het contract is opgemaakt. (Al-Mughni, deel 6, pag. 41)
[2] Ook Malik heeft deze zienswijze. Volgens een andere overlevering van ibn Hanbal, wat ook de zienswijze is van de rationalisten en al-Shafiʿi; is de gift in niets bindend totdat het ontvangen wordt. (Al-Mughni, deel 6, pag. 44)
[3] Dit verwijst naar de hadith van al-Nuʿman bin Bashir, overgeleverd door al-Bukhari. (Al-Mughni, deel 6, pag. 52. Al-Bukhari, Kitab Hibah, bab no. 12, bab no. 13)
[4] Dit is volgens één overlevering van ibn Hanbal. Volgens een andere overlevering van hem, mogen de rest van de erfgenamen het overtollige van de gift terugvragen. Deze laatste zienswijze wordt aangehangen door ibn Battah al-ʿUkbari en abu Hafs al-ʿUkbari. (Al-Mughni, deel 6, pag. 60)
[5] Dit is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Volgens de rationalisten, wanneer de gift aan een niet-verwante gegeven wordt, dan mag het ingetrokken worden met als gegeven dat er geen materiële teruggave voor is. Wanneer het aan een verwante gegeven wordt, dan mag het niet ingetrokken worden. (Al-Mughni, deel 6, pag. 65)
[6] Al-Umra is een archaïsche vorm van levenslange donatie. Al-Ruqba is een andere archaïsche vorm van donatie met de overeenkomst dat het te doneren object het bezit wordt van de overlevende groep (ruqba) tussen de donor en de ontvanger. Volgens de meeste geleerden zijn deze twee vormen van donatie geldig. Volgens andere zijn ze ongeldig. (Al-Mughni, deel 6, pag. 68-70. Al-Mughni wa al-Sharh al-Kabir, deel 6, pag. 302-303) Het is vermeldenswaardig dat er twee tegengestelde zienswijzen zijn over het aanbod om het gehele leven in een huis te verblijven. 1.) Volgens de meeste geleerden, met inbegrip van al-Shafiʿi en de rationalisten, wordt zo’n aanbod niet beschouwd als hetzelfde als umra en ruqba. 2.) Volgens een andere zienswijze wordt het hetzelfde behandeld als umra. (Al-Mughni, deel 6, pag. 71)
