Hij zei: De Moesaqa contract is toegestaan met dadelbomen, bomen en wijnstokken onder de voorwaarde dat de natuurpachter een bepaald product ontvangt uit de vruchten.[1] Het is niet toegestaan om de natuurpachter extra dirhams te geven.[2]
Muzaraʿah[3] is toegestaan onder de voorwaarde dat de natuurpachter een deel van de oogst ontvangt uit het bewerkte land[4] wanneer de zaden geleverd worden door de eigenaar van het land.[5] Het is niet toegestaan indien zowel de landeigenaar als de natuurpachter een overeenkomst aangaan; dat de eigenaar van het land neemt van wat hij heeft bezaait, maar de oogst begroeid door de natuurpachter deelt [en waarbij de natuurpachter gepaste betaling ontvangt. Ook is het contract ongeldig wanneer de zaden door de natuurpachter geleverd worden en waarbij de oogst naar de natuurpachter gaat die landgeld moet betalen (aan de eigenaar van het land)].[6] Allah weet het beter.
[1] Dit is ook de zienswijze van Malik, abu Yusuf en al-Shaybani. Volgens al-Shafiʿi is de moesaqa contract alleen toegestaan voor dadelbomen en wijnstokken. Abu Hanifah heeft de zienswijze dat de moesaqa contract niet geldig is. (Al-Mughni wa al-Sharh al-Kabir, deel 5, pag. 556)
[2] i.e. het geven van extra dirhams naast het aandeel aan winst dat aan hem toegewezen is uit het product van de vruchten. Ibn Qudamah legt uit dat dit zo is om de landeigenaar te beschermen tegen het nemen van verlies wanneer de beplanting niet produceert wat het waard is in dirhams. (Al-Mughni, deel 5, pag. 305)
[3] Muzaraʿah is een lease contract van een veld met winstdeling. (Al-Mughni, deel 5, pag. 309)
[4] Ook abu Yusuf en al-Shaybani staan de muzaraʿah contract toe. Echter abu Hanifah beschouwt het als een verwerpelijke daad. Al-Shafiʿi staat het alleen toe met betrekking tot een klein stukje verlaten gebied dat onderdeel is van een dadelboomveld, maar niet wanneer het een compleet verlaten gebied is. (Al-Mughni, deel 5, pag. 309)
[5] Dit is op een overlevering van ibn Hanbal gebaseerd, wat ook de zienswijze van al-Shafiʿi is. Een andere overlevering van ibn Hanbal toont aan dat het voor de natuurpachter toegestaan is om de zaden te leveren. Deze laatste zienswijze wordt ook door abu Yusuf aangehangen. (Al-Mughni, deel 5, pag. 314)
[6] Dit is als onderdeel van het commentaar geciteerd. (Al-Mughni, deel 5, pag. 315) Merk op dat de uitspraak van dat de muzaraʿah contract ongeldig is wanneer de zaden door de natuurpachter geleverd worden, gebaseerd is op één van de twee overleveringen van ibn Hanbal. (Al-Mughni, deel 5, pag. 313-316)
