Hij zei: Een persoon die het land van iemand met strijd afneemt en het bezaait, is verplicht hetgeen gezaaid is te ontwortelen en de huur te betalen voor een periode tot aan de teruggave (aan de eigenaar) en men moet ook betalen voor het tekort vanwege wat er gezaaid is. Wanneer het land beploegt is en de eigenaar het terug krijgt terwijl er gewas op zit, dan gaat het gewas naar de eigenaar van het land die betalen moet voor de gemaakte uitgaven (van het beploegen van het land). De illegale verbeurdverklaarde (in beslagnemer) van het land is vereist een huur te betalen indien het land herstelt wordt nadat het ontdaan is van zijn gewassen. Wanneer een slaaf of slavin waarvan de waarde eenhonderd (dirhams) is, illegaal genomen wordt en vervolgens toeneemt in het lichaam of in kennis [over een handel] totdat de waarde stijgt naar tweehonderd dirhams en later in waarde daalt naar eenhonderd (dirhams) vanwege een lichamelijke afname of het vergeten van kennis (dat eerder verkregen was), dan neemt de eigenaar de slaaf terug met daarbovenop de ontvangst van eenhonderd dirhams van de illegale inbeslagnemer.[1] Wanneer seksueel gemeenschap plaats vind met een slavin die illegaal in beslag genomen is en ze opgezadeld wordt met het krijgen van kinderen, dan maakt de illegale inbeslagnemer aanspraak op de hadd[2] en de slaaf alsook de kinderen gaan naar haar eigenaar en de gelijkwaardige bruidschat wordt opgeëist (van de illegale inbeslagnemer). Wanneer ze verkocht wordt door haar illegale inbeslagnemer en de koper seksueel gemeenschap met haar heeft en haar kinderen laat krijgen zonder het te weten (dat ze illegaal in beslag genomen is), dan wordt ze teruggebracht naar haar (oorspronkelijke) eigenaar met een gelijkwaardige bruidsschat[3] en de koper koopt de kinderen vrij, die als vrij beschouwd worden, door het betalen van een gelijke hoeveelheid aan kinderslaven,[4] terwijl alle opgelopen uitgaven opgeëist worden van de illegale inbeslagnemer. Wanneer er iets illegaal in beslag wordt genomen en de persoon niet in staat is om het terug te geven, dan moet hij zijn waarde betalen. Wanneer hij in staat is het terug te geven, dan wordt de waarde dat betaald is teruggeëist.[5] Wanneer een zwangere slavin illegaal in beslag wordt genomen en vervolgens een kind draagt in handen van de illegale inbeslagnemer en het kind overlijdt, dan gaat de slaaf terug naar haar eigenaar samen met het meeste van wat haar (dode) kind waard is.[6] Indien er loon is voor een illegaal inbeslaggenomen object, dan moet de illegale inbeslagnemer het object teruggeven samen met een gelijkwaardige loon voor de duur van de illegale inbeslagname. Er wordt geen boete opgelegd voor het vernietigen van wijn of zwijn dat aan een dhimmi toebehoort. Het is niet toegestaan om tussen de dhimmis in te komen met betrekking tot gebruiken die zij niet publiekelijk maken. Allah weet het beter.
[1] Dit is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Abu Hanifah en Malik hebben de zienswijze dat het verplicht is voor de veroveraar om de toename te betalen. (Al-Mughni, deel 5, pag. 192)
[2] De hadd is een vastgestelde straf voor bepaalde delicten. Hier verwijst het naar het delict van het begaan van onrechtmatige gemeenschap (zina).
[3] (D) Abu Bakr heeft de zienswijze dat de teruggave van een gelijkwaardige bruidsschat van iemand die hetzelfde is niet vereist is. Dit is ook de zienswijze van abu Hanifah. (Tabaqat, deel 2, pag. 96-97. Al-Mughni, deel 5, pag. 202)
[4] (D) Dit is volgens één van de drie overleveringen die betrekking hebben op deze zaak. 2.) Zij worden vrijgekocht door of hetzelfde aantal slaven terug te geven of door het betalen van een gelijkwaardige hoeveelheid van wat ze waard zijn. Dit is de zienswijze van abu Bakr. 3.) Zij worden vrijgekocht door het betalen van de gelijke waarde van wat ze waard zijn. Dit is de zienswijze van abu Hanifah en al-Shafiʿi. (Tabaqat, deel 2, pag. 96. Al-Mughni, deel 5, pag. 201)
[5] Dit is de zienswijze van al-Shafiʿi. Volgens abu Hanifah en Malik krijgt de eigenaar van het ontnomen object de keuze om of te wachten totdat de veroveraar het object teruggeeft of zijn prijs te vragen. (Al-Mughni, deel 5, pag. 205-206) Al-Shafiʿi heeft ook deze zienswijze. Volgens abu Hanifah en Malik is er geen betaling vereist voor het dode kind. (Al-Mughni, deel 5, pag. 207)
[6] Al-Shafiʿi heeft ook de zienswijze dat er geen aansprakelijkheid is voor het vernietigen van wijn of zwijn. Volgens abu Hanifah en Malik is er aansprakelijkheid voor de vernietiging daarvan. Abu Hanifah legt uit dat in zo’n geval een moslim hun gelijke waarde betaald en een dhimmi betaald hetzelfde aan degene die vernietigd is. (Al-Mughni, deel 5, pag. 222)
