Hij zei: Een persoon kan als vertegenwoordiger (wakil)[1] toegewezen worden voor het kopen of verkopen, rechten opeisen,[2] een slaaf bevrijden en om te scheiden (namens de cliënt), ongeacht of de cliënt (muwakkil) aanwezig is of afwezig is. De wakil heeft niet het recht om een andere persoon aan te wijzen voor waar hij of zij aangewezen was, behalve wanneer hij daartoe gemachtigd is.
Wanneer de wakil iets verkoopt en daarna aanspraak maakt op het verlies van het geld zonder enige overschrijding, dan is er geen waarborg vereist. Bij verdenking wordt ervoor gezorgd dat de wakil een eed aflegt. Wanneer men na geïnstrueerd te zijn om geld te geven aan een bepaalde persoon en de wakil beweert dat het is gegeven aan die persoon, dan kan het woord van de wakil alleen met (het laten zien van) bewijs geaccepteerd worden.
Een vertegenwoordiger mag niet van zichzelf kopen; en hetzelfde is van toepassing op de voogd die via het testament[3] (wasi) is aangewezen. Een persoon kan voor zichzelf uit het rijkdom van zijn minderjarige kind kopen en kan ook aan het kind verkopen uit zijn eigen rijkdom. Iedere daad die de wakil verricht na het overlijden van de muwakkil of na de annulering van de machtiging is ongeldig. Indien men opgedragen is om de vrouw van een persoon te scheiden, dan blijft de wakil gemachtigd om dat te doen totdat het geannuleerd wordt of totdat de persoon seksueel gemeenschap met zijn vrouw heeft. Indien men opgedragen wordt om iets te kopen en er wordt iets anders gekocht, dan heeft de muwakkil de keuze om wel of niet te accepteren wat er gekocht is. Indien het niet geaccepteerd wordt, dan is de wakil verplicht te betalen, tenzij het feitelijke geld (dat aan de wakil gegeven is) datgene is wat gebruikt is om het te kopen, in welk geval de aankoop ongeldig is. Allah weet het beter.
[1] Wakil is de gevolmachtigde, afgevaardigde, vertegenwoordiger, procuratiehouder voor wat betreft de wettige zaken. Muwakkil is de lastgever die macht ter beschikking stelt (wakalah) aan een ander persoon. (Schacht, Introduction, pag. 120)
[2] Dit is ook de zienswijze van Malik, al-Shafiʿi, abu Yusuf en al-Shaybani. Volgens abu Hanifah heeft de tegenstander het recht het verzoek van de wakil te weigeren indien de muwakkil niet aanwezig is. (Al-Mughni, deel 5, pag. 65) Dit is volgens één van de twee overleveringen van de Hanbali school. Het is ook de zienswijze van al-Shafiʿi en de rationalisten. Aldus kan volgens deze zienswijze de voogd die middels een testament (wasi) is aangewezen zich niet in iets uit de rijkdom van de wees uitkopen. Volgens wat verhaald is van Malik, is het in beide gevallen toegestaan. (Al-Mughni, deel 5, pag. 84)
[3] Dit is volgens een authentieke overlevering van de Hanbali school. Het is ook de zienswijze van al-Shafiʿi. Echter volgens een andere overlevering van de school, is de aankoop geldig maar wel onderhevig aan de goedkeuring van de eigenaar van het rijkdom (al-Malik). (Al-Mughni, deel 5, pag. 94)
