Hij zei: De rijkdom dat gevonden wordt bij een persoon die oordeelsbekwaam is en wettelijk volwassen is, wordt aan hem overgedragen. Evenzo de rijkdom van een slavin, zelfs wanneer zij niet getrouwd is.[1] Oordeelsbekwaamheid wordt vastgesteld door de competentie van het handelen in de rijkdom.[2] Wanneer naderhand gevonden wordt dat men mentaal deficiënt is, dan wordt de persoon voor de tweede keer wettelijk onbekwaam verklaard en daarom verspilt eenieder slechts geld, die hierna zaken doet met zo’n persoon. Wanneer een wettelijk incompetente persoon toegeeft aan wat strafbaar is met de hadd of vergelding vereist, of de scheiding van zijn vrouw uitspreekt, dan wordt dat allemaal wettelijk bindend. Wanneer een schuld wordt erkent terwijl de persoon wettelijk incompetent is verklaard, dan wordt het niet bindend gedurende de incompetente staat van de persoon.[3] Allah weet het beter.
[1] (D) Dit is ook de zienswijze van abu Hanifah en al-Shafiʿi. Volgens abu Bakr mag de rijkdom van een slavin niet aan haar overgedragen worden totdat ze een kind heeft. Deze laatste zienswijze wordt ook aangehangen door abu Yaʿla en het is ook op een overlevering van ibn Hanbal gebaseerd. (Tabaqat, deel 2, pag. 94-95) Volgens Malik mag de rijkdom van een slavin niet aan haar overgedragen worden totdat ze getrouwd is en het trouwen geconsumeerd wordt. (Al-Mughni, deel 4, pag. 347-348)
[2] Abu Hanifah en Malik hebben ook deze zienswijze. Volgens al-Shafiʿi wordt oordeelsbekwaamheid vastgesteld door zowel het handelen in de rijkdom alsook door religieuze oprechtheid. (Al-Mughni, deel 4, pag. 350)
[3] De uitspraak van al-Khiraqi hier duidt aan dat de schuld niet bindend wordt op het moment dat de persoon wettelijk onbekwaam verklaard is, maar dat het bindend wordt nadat de persoon wettelijk bekwaam is verklaard. Al-Shafiʿi heeft de zienswijze dat de schuld niet bindend wordt, zelfs nadat de persoon wettelijk competent geworden is. (Al-Mughni, deel 4, pag. 356-357)
